Abstract
El objetivo de este artículo es conocer y analizar los motivos por los cuales los participantes del estudio se aproximaron al movimiento de masculinidades y si se reconocen, o no, como activistas de dicho movimiento. Se acudió a la metodología cualitativa con diseño etnográfico, teniendo como técnicas entrevista semiestructurada, observación participante, diario de campo y revisión documental. Participaron 9 hombres entre 24 y 60 años de edad, algunos forman parte de colectivos, asociación civil o promueven las masculinidades alternas de forma independiente. Los resultados indican que ejercer violencia y vivir sus consecuencias generó necesidad de cambio entre los participantes y propició cuestionamientos cuyas respuestas fueron encontradas en el movimiento de masculinidades. Si bien desarrollan acciones orientadas al cambio social, su identificación como activistas no es homogénea ya que muchos priorizan la práctica transformadora sobre el “título” de activista. Esto visibiliza que el activismo en masculinidades puede asumirse como un proceso flexible, situado y de vivencia cotidiana más que como identidad formal, ello apertura la reflexión sobre nuevas formas de participación social y construcción de identidades masculinas en contextos contemporáneos, plurales y diversos.
References

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.